Inhoud

Groninger Schaakfestival weer begonnen

Verslag van Jos van der Kaap op Schaaksite.nl

Vandaag is de eerste ronde gespeeld van het internationale schaaktoernooi in Groningen, waarbij de aftrap was van de A, B en C groepen. De mooie traditie van een groot schaaktoernooi in Groningen rond de jaarwisseling bestaat al sinds 1963, waarbij er in de beginjaren ook een aantal malen is gespeeld om het Europees jeugdkampioenschap. Deze toernooien werden mede mogelijk gemaakt door tabaksfabrikant Niemeyer, de voormalige producent van Samson shag, en waren daarom ook wel de Niemeyer toernooien geheten. Dat leidde tot de heden ten dage moeilijk voorstelbare situatie dat de deelnemers aan dit jeugdtoernooi gratis sigaretten verstrekt kregen door de sponsor.

Een ander hoogtepunt in de toernooigeschiedenis waren enkele grote toernooien in de jaren ’90, waarbij in 1993 het PCA kwalificatie toernooi werd verspeeld, waarin spelers zich konden kwalificeren voor het kandidatentoernooi van de ‘wilde’ bond van o.a Kasparov, en het knock-out toernooi in 1997. Hierbij plaatste de winnaar zich voor een match om de FIDE wereldtitel tegen Karpov. Omdat ik zelf oorspronkelijk uit Groningen afkomstig ben, heb ik bij dit laatste toernooi ook nog rondgekeken, waarbij een partij uit het open toernooi dat naast het knock-out toernooi werd gehouden de meeste indruk op me maakte.

Tussen de lange rijen die in de grote hal zaten te spelen, meestal met goedkope plastic stukken en borden, ontwaarde ik de voormalig wereldtopper Tony Miles. Hij zag er slecht uit en dat de schijn niet bedroog in dit geval blijkt wel uit het feit dat hij vier jaar later op slechts 46-jarige leeftijd overleed. Alles aan hem ademde vergane glorie. Hij had zijn horloge bijvoorbeeld naast zijn bord gelegd, zoals Kasparov ook pleegde te doen, maar daar hield de overeenkomst ook op: Miles’ horloge was een kinderhorloge met een afbeelding van Mickey Mouse op de wijzerplaat waarbij Mickey’s armen als de wijzers fungeerden. Zijn tegenstander was een zekere Markowski, een destijds 22-jarige Pools IM (ik zie dat hij een jaar later GM werd) met reeds een 2500+ rating. De lichaamstaal van Markowski straalde de volledige overtuiging uit dat hij dit uitgebluste varkentje wel even zou gaan wassen.

Miles – Markowski

Tony Miles (foto Jos Sutmuller)

Toen ik de laatste tien zetten van deze partij volgde werden me wel twee dingen duidelijk. Ten eerste: wat moet Miles in zijn hoogtijdagen ontzettend goed zijn geweest. En ten tweede: de regels die voor ons amateurs gelden om een partij op te zetten (ontwikkelen, rokeren en dat soort gedoe) kunnen door grootmeesters onder omstandigheden gewoon genegeerd worden. Ik heb de partij hieronder met Stockfish geanalyseerd, maar voor de snelle lezer die zich alleen afvraagt wat er zo bijzonder aan was geeft misschien dit diagram van de slotstelling waarin Markowski opgaf een idee:

Zo, nu ik deze oude koeien uit de sloot heb gehaald weer aandacht voor de actualiteit. Hieronder heb ik enkele dingen uitgelicht die me opvielen.