Drie koplopers in Groningen na ronde 6

Verslag van Jos van der Kaap op Schaaksite.nl

We zijn inmiddels gevorderd tot de donkere dagen na kerst, en voor het het schaakfestival in Groningen betekent dit ronde zes. Voor ik hier verder op in ga echter nog een zijstapje. Het verslag van ronde 4 zette mij aan het denken over schrijvende schakers en schakende schrijvers.

Binnen de schaakgemeenschap zijn het natuurlijk vooral de schrijvende schakers die bekendheid genieten. Namen als Hein Donner, Jan Timman en Hans Ree vallen me zo in, en in Groningen natuurlijk Gert Ligterink. De schakende schrijvers zijn misschien in de schaakwereld wat minder bekend; de affiniteit van Harry Mulisch met schaken is welbekend, maar voor zover ik weet heeft hij nooit competitief gespeeld. Een ander bekend voorbeeld is Godfried Bomans. Ik vermoed echter dat de meest bekroonde schrijver onder de schakers wel eens niet bij de meest bekende zou kunnen horen.

Tonnus Oosterhoff (bron: Wikipedia; foto: Oskardebot)

Toch was Tonnus Oosterhoff, want hij is het, naast dat hij ook nog winnaar van de VSB Poëzieprijs (2003), de Jan Campert-prijs (1998), de Herman Gorter-prijs (1994) en de C. Buddingh’-prijs (1990) was, een zeer verdienstelijke clubschaker met een rating tussen de 1800 en 1900, hoewel hij naar het mij toeschijnt inmiddels is gestopt. Nadat hij in de jaren ’90 verhuisde naar het Oost-Groningse gehucht Klein Ulsda (fun fact: hij bekleedde hier ook nog de functie van reserve-brugwachter) heb ik het voorrecht gehad enkele jaren bij dezelfde vereniging (Van der Linde uit Winschoten) te hebben gespeeld als deze aimabele en bescheiden man. Wat zijn schrijven betreft heeft hij ook enkele verhalen geschreven waarin schaken een grote rol speelt zoals in “Dans zonder vloer ” (2003), of, als u niet kunt wachten, in het korte verhaal “Vier mannen over sport“, wat gewoon online gratis te lezen is. Het hoogtepunt van zijn carrière als schrijver was ongetwijfeld de toekenning van de P.C Hooftprijs in 2012. Vlak nadat eind 2011 bekend gemaakt was dat de prijs hem ten deel zou vallen, nam hij deel aan het Groningse Schaakfestival. Bij die gelegenheid schreef Hans Ree in het NRC:

“In een van open toernooien van het festival zag ik de recente winnaar van de PC Hooftprijs, de dichter Tonnus Oosterhoff. Hij had zijn eerste partij verloren, misschien als gevolg van de feestelijkheden waar een pasgelauwerde dichtervorst zich niet aan kon onttrekken.“

„Zo meneer Oosterhoff, u staat nu weer met beide benen op de grond”, zei ik. Hij lachte en zei: „Ja, ik had die prijs graag ingeleverd als ik deze partij kon winnen. Maar schrijf dat maar niet op, anders denken ze dat ik verwend ben.”

Ree speelde dat jaar in Groningen een match tegen de toen 12-jarige Jorden van Foreest, die hij won met 3-1. Die had hierover in de rubriek van wijlen Johan Hut zelf het volgende te zeggen :“Ik deed best wel goede zetten, maar hij deed er per partij een paar betere.” Een tamelijk nuchtere analyse. Dit jaar zijn de rollen omgedraaid: in de Ytec Challenge was Van Foreest zelf de ervaren grootmeester, die het opneemt tegen enkele jonge talenten. De vier hadden het zwaar, maar in de 4de en laatste ronde kwamen ze toch op het scorebord

Klik hier voor de volledige partij.

Elias Ruzhansky (foto: Bart Beijer)

Klik hier voor de volledige partij.

Een halve scalp dus, en hoewel de partij niet spectaculair was, is hij daarom niet minder indrukwekkend voor iemand van zijn leeftijd.

Wat me opvalt is dat hij voor een 14-jarige (en eigenlijk destijds ook voor een 11-jarige) een allround stijl heeft; rekenen kan hij natuurlijk uitstekend zoals Thomas Beerdsen tot zijn schade moest ondervinden, maar de ervaren speler die hem in een zwaar positioneel gevecht lokt in de hoop dat hij daar minder van begrijpt zou wel eens teleurgesteld kunnen worden. Verder lijkt hij ook totaal geen last van zenuwen te hebben, ook niet onbelangrijk. Een ander belangrijk aspect mag ook niet ongenoemd blijven: een grote intrinsieke motivatie om te schaken. Is er een teamwedstrijdje met een veredeld rapidtempo op een doordeweekse avond om des keizers baard in de Zeeuwse avondcompetitie? De Belgische nummer 6 is present. De grote vraag is mijns inziens of hij binnen een paar jaar met Daniel Dardha kan duelleren om de Belgische nummer 1 positie.

Klik hier voor de volledige partij.

Klik hier voor de volledige partij.

De Nederlanders dan.

Klik hier voor de volledige partij en het antwoord op de vraag.

Klik hier voor de volledige partij en de oplossingen.

Klik hier voor de volledige partij.

Mat geven met een pion gunt de vader de zoon wel (foto: Bart Beijer)

Klik hier voor de volledige partij.

Sasa Albers (foto: Frank Clevers)

Klik hier voor de volledige partij.

Morgen dus de topper Ruzhansky-Bernadskiy en voor de Nederlanders Lahaye-Beerdsen.